๐ สกุณาบินสู่ฟ้า      ห่อนขลาด
ซาซัดฝนกลับสาด     ห่อนสู้
โสมสุขซึ่งหวังวาด     ห่อนอาจ คงได้
ชื้นปีกหมดทางกู้       ห่อนได้โบยบิน
      

๐ สายฝนหยดสู่เข้า    ผืนดิน
ดินก็เย็นเกินจิน-        ตนาได้
ใยฝนกลับกัดกิน        กร่อนจิต ใจข้า
ฝนแย่งฝันข้าไร้         ซึ่งต้องทรมาน