Apirat's profileหุ่นไล่กาPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
23 April สิงคโปร์รอบที่สามโอ้ .... ได้กลับไปเที่ยวที่สิงคโปร์อีกรอบ ... แต่ว่าคราวนี้เราพาป๊ากับม้าไป (พวกแกเพิ่งไปเป็นครั้งแรก) เพราะที่ผ่านๆ มามีแค่สามพี่น้องโดนปล่อยเกาะให้ไปกันเอง ...
การเดินทางคร้้งนี้คนในกลุ่มเราน้อยกว่าที่วางไว้ เพราะตอนแรกตั้งใจจะพาพวก supplier ไปเที่ยวด้วย แต่ว่าไปๆ มาๆ พากันไม่ยอมไปกัน (แปลกมั้ย ? ทั้งที่ไปก็ไปฟรี) สุดท้ายเลยเหลือแค่ไม่กี่คนได้แก่ เบิด เบ้น ป๊าม้า ป้ารีย์ พี่เปี้๊ยกเปลว แล้วก็องดิ่ง (คุณตาดิ่งนั่นเอง) สิริรวมแล้วเป็นแปดคนพอดีพอดิบ
เราออกเดินทางกันในวันที่สิบสามเมษายนเลย เป็นวันสงกรานต์พอดี โดยออกจากขอนแก่นตอนเช้า (ซึ่งไอ้เบ้นก็เพิ่งกลับบ้านพอดี มัวแต่ไปเที่ยวอยู่) ไปขึ้นเครื่องที่สุวรรณภูมิโดยสายการบิน Swiss Air โดยคณะทัวร์ online tour ... ขอบอกว่าบริการได้เชี่ยมาก ... (แต่ไกด์ฟรีแลนซ์ที่ไปกับเราอะ เค้าดีมาก แต่คนที่ดูแลลูกค้าที่สนามบินของบริษัททัวร์นี้ควรเอาไปเฝ้าห้องส้วมนะ) เพราะสภาพแรกที่เราเห็นเค้าคือ ผู้ชายผมยาว กางเกงเดฟ เสื้อเชิ้ตสีดำ หน้าเก๊ก ท่าทางเก๊ก รองเท้าหนังหัวแหลม เจาะหูเต็ม สะบัดผมไปมา ทำตัวเป็นร็อกเกอร์ ตามกางเกงก็มีสายเหล็กระโยงระยาง ... เอาน่า . ... อย่ามองคนแค่ภายนอก เพราะว่าหลายคนที่เค้าเป็นแบบนี้แต่สุภาพนิสัยดีก็เยอะ ... แต่ไม่ใช่เลย ของจริงมันไม่ใช่เลย ! พอมันเดินมาเข้ามาที่กรุ๊ปทัวร์ มันก็พูดเหมือนมันเป็นเจ้านายพวกเรา ตอนที่ยื่นพาสปอร์ตคืนพวกเราก็เรียกแต่ชื่อ "อภิรัตน์" "อภิศักดิ์" "ทวี" "อาทัศนัย" "ภาวินี" ฯลฯ .... ทั้งๆ ที่เราเป็นลูกค้ามัน และพ่อแม่ป้าและตาเราก็แก่กว่ามัน แต่มันกลับเรียกแต่ชื่อเฉยๆ ไม่มีคำว่า "คุณ" นำหน้าแต่อย่างใด อีกทั้งการเรียกของมันยังเรียกแบบเก๊กๆ เหมือนว่าตัวเองเตรียมขึ้นเวทีแทนฮิเดะแห่ง X Japan ที่ตายไปซะงั้นน่ะมึง ! พอแม่เราเข้าไปถามกับมันเรื่องรายละเอียดต่างๆ .... ท่ายืนของมันก็ทุเรศมาก ... คือเป็นการยืนมองหน้าเอียงคอแล้วก้มมอง (เพราะมันสูงกว่าแม่เราเยอะ) และมือข้างนึงก็เอาหนังสือไกด์พัดตัวเองไปมา ยืนทำท่าเหมือนตัวเองเป็นดาราญี่ปุ่นที่มีคนมาขอคุยด้วยอย่างนั้่นล่ะ .... (แต่ขอโทษที หน้าตามึงเหมือนพวกพม่าอพยพไปขายแรงงานแถวเขมรอะ ยิ่งบวกกับการแต่งตัวแบบเจร๊อกแบบผิดๆ เข้าไปด้วยแล้ว .....ยิ่งทำให้มันดูไม่จืด .... ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมื่อบวกพฤติกรรมสั่วๆ ของมัน)
พล่ามมานาน ... สรุป ... ONLINE TOUR มีพนักงานที่สันดานมากครับ ... ผมไม่พอใจอย่างแรง
ต่อๆ ขอข้ามชอตไปที่เดินทางไปสิงคโปร์ดีกว่า
เราเดินทางประมาณสองชั่วโมง ก็ไปถึงสนามบินชางฮี วันแรกที่ไปถึงก็ไม่มีไรมากได้กินข้าวเย็น (เพราะไปถึงก็หกโมงเย็นแล้ว) ก่อนที่จะไป night safari ดูนั่นนี่นิดหน่อย ก็ไปนอนที่โรงแรม bencoolen หรือไงนี่ล่ะ ... ชื่อประมาณเนี่ย ลืมแล้ว
วันที่สอง ตื่นมาก็ไปตะลอนเที่ยว เจอนั่นนี่นู่นมากมาย ไปดูสวนนกจูล่ง สำหรับเราก็เหมือนเดิม มากี่ทีก็เหมือนเดิม แต่ป๊าม้า ก็สนุกสนานกันใหญ่ แต่อาม้าดูโชว์ไปก็หิวไป เราเลยต้องไปซื้อลูกชิ้นที่แพงที่สุดในโลกมาให้กิน (แพงจริงๆ ให้ดิ้นตาย สี่ลูก เจ็ดสิบบาท) เอาวะ ไม่อิ่มก็ต้องอิ่มกันล่ะคราวนี้ !!!
หลังจากนั้นเราก็ไปที่เกาะเซ็นโตซ่า ระหว่างทางมันต้องขึ้นกระเช้าไป ... ฮ่าๆๆๆๆ คงไม่ต้องบอกนะว่าอาป๊าจะเป็นยังไง ... นิ่งสนิทเลย ..... แกกลัวความสูงคร้าบ !!! ยิ่งพอไปถึงที่เกาะเซ็นโตซ่า เค้าพากันไปนั่งหอชมวิวสูงๆ อีก แกก็ยิ่งนิ่งสนิทเลยทีนี้ !!! แป่วๆ ฮ่าๆๆๆ แต่ว่าแกได้ปล่อยแก่ ก็ไอ้ตอนที่เค้าให้ไปเล่น Luge นี่ล่ะ ... สนุกดี จริงๆ มันก็เป็นไอ้รถเลื่อนเหมือนบ้านเรานั่นแล .... ไหลปรื๊ดๆ ไป ให้คนแก่ได้ปล่อยแก่ซะหน่อย หลังจากที่เราไปชมหุ่นขี้ผึ้ง และพิพิธภัณฑ์ความเป็นมาของสิงหปุระเค้า .... (ปกติ มันจะมีหุ่นที่คอยแกล้งคน โดยทำให้คนตกใจ ซึ่งคราวนี้เบิดกับเบ้นไม่ตกหลุมพรางแล้วครับพี่น้อง .... แต่ว่านะ .... พอมาคราวนี้มันเสือกเอาคนจริงๆ มาเก๊กเป็นหุ่นปนๆ กันด้วยนี่สิ ... หลอนจริงๆ ให้ดิ้นตาย)
หลังจากนั้นพวกเราก็รอเวลาเพื่อไปชมน้ำพุดนตรี Songs of the Sea ซึ่งมันเปลี่ยนใหม่ มันทุบที่เก่า แล้วย้ายมาโชว์ที่ใหม่ เปลี่ยนโชว์ใหม่หมด ... แจ่มไปเลย สวยดีครับ
คืนนั้นหลังจากกลับมาถึงห้องพัก พวกเราก็ตะลอนเดินเที่ยวเมืองยามราตรี ไปเดินดูนู่นนี่นั่นยามค่ำคืน เห็นร้านรวงมากมายหลากหลาย เดินซื้อ เดินดูไปเรื่อย ก่อนที่จะกลับเข้านอนกัน
แต่ว่า ..... คืนนั้นเบ้น พี่เปี๊ยก และพี่เปลว ออกมาเที่ยวครับพี่น้อ่ง ... มานั่งเล่นที่บาร์ของโรงแรม สักพักมีแม่ป้าคนนึงมานั่งด้วย แล้วป้าแกก็พาสามหนุ่มไปปล่อยที่ออร์ชาร์ด (ปล่อยเฉยๆ นะ แล้วป้าแกก็กลับบ้าน ป้าแกเป็นคนดีจริงๆ พามาเที่ยว เพราะแกเห็นเปนคนไทยเหมือนกัน) สามหนุ่มก็สนุกเลยทีนี้ .... แต่พี่เปี๊ยกบอกว่า "กูสะท้อนใจ" แกบอกว่าผับที่นั่นมันก็จะมีสาวๆ มาขายปนๆ ด้วย .... บางคนเนี่ยคราวแม่เลย เดินว่อนไปร่อนมา.... แกบอกว่า ตอนแรกไปที่ชั้นแรกของผับก็คนเยอะ สาวๆ ที่มาก็หน้าตาดีอยู่ แต่หลังจากที่แกกับเดอะแก๊งค์กลับมาจากชั้นสองเท่านั้นล่ะ ... เหลือแต่คุณป้าคราวแม่เลยทีนี้ ... แล้วพวกป้าๆ ก็ชอบเดินมาสีๆ คุณพี่เปี๊ยกซะด้วย .... ฮ่าๆๆๆๆ น่าสงสารแกเนอะ
คืนนั้นสามคนนั้นกลับโรงแรมด้วยความไม่สวัสดิภาพ เพราะเบ้นทำเป๋าตังค์หาย ... !!! ไม่รู้ไปสะเพร่าทำหล่นที่ไหนยังไง !!!
เช้าวันที่สาม ตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย พากันไปนั่งเรือชมเมือง ก่อนที่จะไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม (ซึ่งอาม้าไปถามเสี่ยงทายแล้วไม่ได้ดั่งใจ เลยมาพาลอาละวาดใส่ลูกๆ ซะงั้นน่ะ ฮ่าๆๆๆๆ) และเค้าก็พาเราไปปล่อยที่ออร์ชาร์ด .... เดินซื้อของพอหอมปากหอมคอ... โดยเจ้าเบิดกับเจ้าเบ้นก็แยกกันออกไป เพราะว่าคนอื่นๆ เค้าเดินกันไม่ไหว เราสองคนเลยโซโลเองเลย พอกลับมาอีกที ก็ได้เวลาขึ้นรถกลับแล้ว ซึ่งอาม้าบ่นเซ็งเล็กๆ เพราะว่าแกจะแอบซื้อนาฬิกาให้อาป๊าแต่ว่าเราไม่อยู่ดูให้ แกเลยไม่กล้า ... แหม้ เรือนนั้นสวยซะด้วย น่าเสียดายแฮะ
สุดท้าย เราก็ได้กลับกัน .... เดินทางแบบนี้มันก็เหนือยอยู่นะเนี่ย ตะลอนๆๆ อย่างเดียว ใช้ร่างกายซะคุ้มเลย พอกลับมาถึงเมืองไทยก็หลับเป็นตายบนรถตู้จนถึงขอนแก่น ^____^ ฟรี้ zzZZZ
|
|
|
