ชีวิตก็เหมือนฟันเฟือง ต่างก็หมุนไปเรื่อยๆ ทำหน้าที่ของตนไป ...  การหมุนฟันเฟืองของเรานั้นได้ส่งผลไปให้คนรอบข้างหมุนต่อไปได้ และขณะเดียวกัน เราก็ต้องอาศัยการหมุนของคนอื่นๆ รอบข้างเราเช่นกัน .... เพราะเราต่างก็เป็นฟันเฟืองของกันและกัน



แล้วถ้าเกิดวันนึง ... ฟันเฟืองของเราได้หายไปสักอันล่ะ จะเป็นอย่างไร ? เราจะยังหมุนไปได้เหมือนเดิมหรือเปล่า ? ... ก็คงไม่ทราบได้หรอก ..... แต่ก็จะต้องหมุนต่อไปให้ได้ .... เพราะว่าหากมันจะหายไป มันก็ไม่ได้หายไปเสียทั้งหมด .... เรายังมีฟันเฟืองที่มาขับเคลื่อนเราต่ออีกมากมายรอบตัวเรา .... และเราเองก็ต้องไปขับเคลื่อนฟันเฟืองอื่นๆ เหมือนกัน .... มันเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบที่เกิดตามเรามาดั่งเงาตามตัว ... เราจึ่งต้องหมุนต่อไปให้ได้ ...




แม้ว่าวันนี้ใครบางคนจะจากไป .... ก็ไม่ได้ทำให้ฟันเฟืองของเรานั้นหยุดหมุนตามไปด้วย .... มันอาจจะหมุนไม่สะดวกในช่วงแรก .... แต่สักวัน มันก็จะเข้าที่และก็หมุนต่อไปได้ตามที่มันเคยเป็นมาในที่สุดอยู่ดี ....




เพราะว่านี่คือชีวิต .....





สุดท้ายนี้ ก็ขอให้อากงของเบิด หลับฝันดี ... แม้ว่าวันนี้อากงจะไม่อยู่แล้ว .... แต่ว่าพวกเบิดและลูกๆ หลานๆ ทุกๆ คน ก็จะทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปให้ดีที่สุดเหมือนเดิมครับ